💥حیدر کرار صلوات الله علیه در یک صحنه جد و دایی و برادر معاویه را به درک واصل کرد.💥
در جنگ بدر سه تن از لشکر حضرت محمد صلی الله علیه و سه تن از لشکر دشمن برای جنگ تن به تن به میدان آمدند.
مولا علی صلوات الله علیه و حمزه بن عبدالمطّلب و عبیده بن الحارث بن المطّلب بن عبد مناف از لشکر حضرت محمد(ص) به میدان رفتند 
و عُتْبه و برادرش شیبه و پسرش ولید هم از لشکر دشمن به میدان رفتند.
امیرالمؤمنین(ع) با ولید دچار گشت و حمزه با شیبه و عُبیده با عُتْبه.
مولا شمشیری بر دوش ولید زد که از زیر بغلش بیرون آمد و چندان ذراعش ، سطبر و بزرگ بود که چون بلند می کرد صورتش را می پوشانید.
گویند آن دست مقطوع را سخت بر سر امیرالمؤمنین(ع) بکوفت و به جانب عتبه پدرش گریخت. حضرت از دنبالش شتافت و زخمی دیگر بر رانش بزد که در زمان جان داد.
اما حمزه و شیبه با هم درآویختند و چندان شمشیر بر هم زدند و به گرد هم دویدند که تیغها از کار شد و سپرها درهم شکست ، پس تیغ به یک سوی افکندند و یکدیگر را بچسبیدند. 
مسلمانان از دور چون آن بدیدند ندا در دادند که یا علی نظاره کن که این سگ چسان بر عمّت غلبه کرده ، علی(ع) به سوی او شد و از پس حمزه درآمد و چون حمزه به قامت از شیبه بلندتر بود فرمود: ای عمّ! سر خویش به زیر کن ، حمزه سر فرو کرد پس علی علیه(ع) تیغ براند و یک نیمه سر شیبه را بیفکند و او را هلاک کرد.
امّا عبیده چون با عتبه نزدیک شد و این هر دو سخت دلاور و شجاع بودند پس بیتوانی با هم حمله بردند و عبیده تیغی بر فرق عتبه فرو کرد تا نیمه سر بدرید و همچنان عتبه در زیر تیغ شمشیری بر پای عبیده افکند چنانکه ساقش را قطع کرد از آن سوی امیرالمؤ منین(ع) چون از کار شیبه پرداخت آهنگ عتبه نمود هنوز رمقی در عتبه بود که جان او را نیز بگرفت ؛ پس حضرت در قتل این هر سه تن ، شرکت کرد.
و از اینجا است که در مصاف معاویه او را خطاب کرده می فرماید: شمشیری که بر جد و دایی و برادرت در یک رزمگاه زدم ، نزد من است.
📚منبع: منتهی الآمال؛ شیخ عباس قمی(ره)
➖➖➖➖➖➖➖➖
ألّهُمَّ صَلّی علیٰ محمَّد وَ آلِ مُحمَّدْ وَ عجِّلْ فَرَجَهُم و اهْلِکْ اعدائهُم اجْمَعینْ
🔱

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: احادیث و روایات معصومین , داستان های حقیقی و پندآموز


تاريخ : شنبه ٢٢ خرداد ۱۳٩٥ | ۳:٢٧ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.