امام حسین علیه السلام در روز شنبه دهم محرم سال 61 هجرت بعد از خواندن نماز ظهر شربت شهادت را نوشید . امام حسین علیه السلام در هنگام شهادت 57 ساله بود که که 7 سال آن را در خدمت جدش پیامبر(ص) و 37 سال را با پدرش علی علیه السلام و 47 سال را با برادرش حسن علیه السلام به سر برد و بعد از شهادت برادرش 10 سال و خرده ای امامت کردند.

عادت امام حسین(ع) آن بوده که محاسن مبارکش را رنگ و حنا می کرد و در روز شهادت اثر حنا در محاسنش پیدا بود. روایات بسیاری در مورد فضیلت زیارت آن حضرت بلکه واجب بودن آن به ما رسیده است.

امام صادق علیه السلام فرمود:« زیارت مرقد حسین علیه السلام بر هر کسی که او را از طرف خداوند امام می داند واجب است. »

و فرمود:« زیارت امام حسین علیه السلام برابر با صد حج و صد عمره ی قبول شده است.»

رسول خدا (ص) فرمود:«کسی که حسین را بعد از شهادت زیارت کند بهشت برای اوست.»

رسول خدا فرمود:« حسن و حسین دو گوشواره ی عرش خدایند . همانا بهشت به خدای متعال گفت: خدایا مرا جایگاه بیچارگان و بینوایان قرار دادی . خداوند فرمود: آیا راضی نیستی که من ارکان هستی تو را به وجود حسن و حسین زینت داده ام.

رسول خدا(ص) فرمود: آن وقت بهشت مانند عروسی به خود بالید.»

منبع: ارشاد شیخ مفید

مترجم: استاد امیرخان بلوکی


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: احادیث و روایات معصومین


تاريخ : چهارشنبه ۱ آذر ۱۳٩۱ | ٩:٠٥ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.