داود رقی گفت: خدمت امام صادق علیه السلام عرض کردم: یابن الرسول الله ! از وضعیت دشمنان حضرت علی علیه السلام و اهل بیت پیامبر اسلام (ص)  برایم بگو.

فرمود:« از عذابشان سخن بگویم؟ یا عذاب برزخی ایشان را به تو نشان دهم؟ کدام برای تو بهتر است؟»

عرض کردم: دیدن عذاب برزخی برایم بهتر است. امام به فرزند خود موسی بن جعفر علیه السلام فرمود:« برو و چوب قضیب مرا بیاور.» موسی بن جعفر(ع) رفت چوب و عصای آن حضرت را آورد.

فرمود:« ای موسی! عصا را به زمین بزن. وقتی زد زمین شکافته شد و دریای سیاهی ظاهر گشت. باز عصا را به دریا زد آن هم شکافته شد و سنگی بزرگ نمایان گردید. مرتبه سوم عصا را به سنگ زد دری از آن باز شد. جمع زیادی مشاهده شدند که صورت هایشان سیاه و ارزق چشم بودند در حالی که کند و زنجیر به دست و پایشان بود و با بدترین وضعی در عذاب و شکنجه به سر می بردند. دائماً فریاد می زدند و می گفتند: یا محمد! یا محمد!

مامورین عذاب با تازیانه بر سر و صورت آنها می زدند و به ایشان می گفتند:« ای دروغگویان! دروغ می گویید ، نه شما کاری به محمد دارید و نه آن حضرت با شما کار دارد.»

داود رقی گوید: عرض کردم: ایشان چه کسانی هستند که با این وضعیت عذاب می شوند؟ و در غل و زنجیر به سر می برند؟

فرمود:« اولی و دومی و سومی ، ابوسفیان و معاویه و یک یک را نام برد تا اهل سقیفه و اصحاب فتنه که همان طلحه و زبیر باشند و بنی امیه و عده ای از انصار و جماعات مختلف دیگری که همه از مخالفان و دشمنان امیرالمومنین علیه السلام بودند که خداوند هر صبح و شام بر عذاب آنها بیفزاید و عذاب های تازه تری به آنها بچشاند. وقتی همه حاضرین ، صاحبان عذاب را دیدند و ایشان را شناختند ، امام صادق علیه السلام به آن سنگ خطاب کرد و فرمود:« ای سنگ! تا موقع قیامت بهم آی و آنان را بپوشان.»

منبع: داستانهای شگفت انگیزی از مرگ تا عالم برزخ ص 97 تا 99

مولف:امید سمامی 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: مرگ و برزخ و قیامت


تاريخ : پنجشنبه ٢٤ اسفند ۱۳٩۱ | ۸:٠٧ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.