کربلایی احمد میرزا حسینعلی تهرانی می گفت: امام حسین علیه السلام انقدر عزادارانش را دوست دارد که اگر یک نفر در مجالس نگاه تحقیرآمیزی شود ، حضرت با دست خود آن توهین کننده را گوشمالی می دهند ، زیرا صاحب مجلس اوست و کسی حق جسارت ندارد.

در یکی از مجالس اهل بیت علیهم السلام ، کودکی بود که با شیطنت هایش افراد هیئت را اذیت می کرد ، زمانی یکی از بانی های جلسه ، بعد از چند بار اشاره و تذکر ، سیلی محکمی به صورت آن کودک زد و او را از مجلس بیرون انداخت. شب هنگام در عالم رویا وجود مقدس حضرت سیدالشهداء علیه السلام را زیارت کرد، که در برابر درب مجلس نشسته اند و از او روی برمی گردانند. آن شخص به حضرت عرض کرد: آقا جان، چرا روی مبارکتان را از من بر می گردانید؟

که ناگهان مشاهده کرد نیمی از صورت مبارک حضرت سیاه شده است ، سپس حضرت خطاب به او فرمودند:«به چه حقی مهمان مرا کتک زدی؟....تو به او سیلی زدی ولی من دردم آمد.» و بعد حضرت سیدالشهداء علیه السلام فرمودند:«هیچ جماعتی را بهتر از دوستان خودم سراغ ندارم.»

منبع: آثار و برکات توسل به امام حسین علیه السلام ص 80

مولف: سید عباس اسلامی 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: داستان های حقیقی و پندآموز


تاريخ : سه‌شنبه ۱٤ خرداد ۱۳٩٢ | ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.