مرحوم کل احمد آقا رحمت الله علیه می فرمودند:« هرگاه برای مشکل و پیشامد ناگواری حالت بغض و گریه داشتید ، حتما آن را به واقعه ی کربلا متصل کنید ، تا حضرت به واسطه ی آن ، عنایت خاص به شما مبذول کند و اشک ها هم نورانی شود.»

و می فرمودند:« اشک برای امام حسین علیه السلام اگر خالصانه باشد ، نتایج عجیبی دارد:

نتیجه ی اول آن این است که گریه ی برای سیدالشهداء علیه السلام ، حب و بغض را زیاد می کند ؛ و دین هم که چیزی جز حب و بغض نیست.

دومین نتیجه ی اشک ، آن است که گریه ی حقیقی و خالص ، انسان را سخی می کند. تنها محک محبت راستین و گریه ی خالصانه این است که پس از گذشت مدتی ، احساس می کنید که صفت احسان و ایثار در وجودتان زیادتر از گذشته شده است.

و نتیجه ی سوم آن است که گریه بر امام حسین علیه السلام خود به خود آدم را نورانی می کند و با توسل مداوم و گریه ی صادقانه ، جلوه ی خدایی پیدا می کنیم.

چهارم آنکه هرگاه تقصیری از آدم سر می زند ، در صفحه ی دل کدورتی ایجاد می شود که با هزاران آب توبه نیز پاک نخواهد شد. آثار بعضی از گناهان ابدی است و تا قیام قیامت در نامه ی اعمال انسان باقی می ماند ، اما گریه ی برای سیدالشهداء علیه السلام مانند تیزآب می ماند و لکه های آن گناهانی را که با هیچ استغفاری پاک نمی شود ، شستشو داده و از بین می برد ؛ لذا وقتی از مجلس روضه بیرون می آییم ، در وجودمان احساس سبکی و راحتی می کنیم.

منبع:آثار و برکات توسل به امام حسین علیه السلام ص 88 و 89

مولف: سید عباس اسلامی


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: داستان های حقیقی و پندآموز


تاريخ : دوشنبه ۱٧ تیر ۱۳٩٢ | ٩:۱٧ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.