امام محمد باقر علیه السلام در فضائل پدر بزرگوارش امام سجاد علیه السلام می فرمود:«پدرم امام علی بن الحسین علیه السلام هرگاه یاد نعمتی از نعمت های پروردگار می افتاد سجده می کرد ، هر آیه از قرآن تلاوت می کرد و در آن اشاره به سجده بود سجده می نمود ، هروقت بلایی از او رفع می گردید و یا نیرنگ دشمنان بی اثر می گشت سجده می کرد، در پایان هر نماز واجب سجده می کرد ، هرگاه بین دو نفر را صلح می داد سجده می کرد و اثر سجده در او مشاهده می شد به همین جهت نام او را سجاد گفتند.»

 

امام صادق علیه السلام می فرماید:«امام باقر علیه السلام روزی نزد پدرش امام سجاد علیه السلام آمد، پدرش را دید ، او را در عبادت به گونه ای دید که هیچ کس را یارای وصول به آن نیست. او را دید که بر اثر شب زنده داری ، چهره اش زرد شده و بر اثر گریه ، چشمهایش ناتوان گشته و بر اثر سجده بسیار، پیشانی و بینی او پینه بسته و بر اثر بسیاری عبادت (و نماز) پاها و ساق پاهایش ورم کرده است.

 

امام باقر علیه السلام می فرماید:«وقتی پدرم را چنین دیدم ، بی اختیار از روی دلسوزی برای او گریستم ، او غرق دنیای فکر بود ، بعد از چند لحظه از ورودم  به حضور او، به من فرمود:«پسرم! مقداری از این کتابها که عبادت علی بن ابیطالب علیه السلام در آن نوشته شده به من بده.»

 

من آنها را به او دادم ، کمی از آن را خواند و سپس در حالی که اندوهناک بود ، آن را به زمین گذارد و فرمود:«چه کسی را قدرت و نیروی عبادت کردن علی علیه السلام است؟!»

امام سجاد علیه السلام:«خوشنودی ار پیشامدهای ناخوشایند، بلند ترین درجه یقین است.»

امام سجاد علیه السلام:«از غیبت کردن بپرهیز ، زیرا خورش سگ های جهنم است.»

امام سجاد علیه السلام:«اگر مردی از طرف راستت به تو دشنام داد و سپس به سوی چپت گردید و از تو عذر خواهی نمود، عذرش را بپذیر.»

 

منبع:زندگانی چهارده معصوم

مولف:بهروز رحمانی  


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: احادیث و روایات معصومین


تاريخ : چهارشنبه ٦ آذر ۱۳٩٢ | ٧:۱٤ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.