-چهل و یکم:بیرون آمدن دو نهر از آب و شیر، پیوسته در ظَهر کوفه؛ که مقرّ سلطنت آن حضرت است از سنگ جناب موسی علیه السلام که با آن حضرت است.چنانچه در خرایج روایت شده است از حضرت باقرعلیه السلام که فرمود:«چون قائم علیه السلام خروج کند و اراده ی مکه نماید که متوجه کوفه شود، منادی آن حضرت ندا کند:"آگاه باشید که کسی حمل نکند طعامی و نه آبی." حمل نماید حجر موسی را، که جاری شده بود از آن دوازده چشمه ی آب.» پس فرمود:«نمی آیند در منزلی ، مگر آنکه نصب می فرماید آن را.پس جاری می شود از آن ، چشمه ها پس هرکه گرسنه باشد ، سیر می شود؛ و هرکه تشنه باشد ،سیراب می گردد. پس آن سنگ توشه ی ایشان است تا وارد نجف شوند پشت کوفه.پس چون فرود آمدند در ظَهر کوفه، جاری می شود از آن پیوسته آب و شیر.پس هرکه گرسنه باشد سیر می شود و هرکه تشنه باشد، سیراب می گردد.»

-چهل و دوم:نزول حضرت عیسی بن مریم علیه السلام از آسمان، برای یاری حضرت مهدی علیه السلام و نماز کردن حضرت در خلف آن جناب.چنان که در روایات بسیار وارد شده:بلکه خدای تعالی آن را از مدائح و مناقب آن جناب شمرده.چنان که در کتاب «محتضر» حسن بن سلیمان حلّی روایت شده است در خبر طولانی که: خداوند تبارک و تعالی به رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:«در شب معراج که عطا فرمودم به تو ، اینکه بیاورم بیرون از صلب او[یعنی علی علیه السلام] یازده مَهدی، که همه از ذریه ی تو باشند از بکر بتول ، آخر مرد ایشان نماز می کند در خلف او عیسی بن مریم علیه السلام. پر می کند زمین را از عدل ، چنانچه پر شده از ظلم و جور.به[واسطه ی] او نجات می دهم از مهلکه و هدایت می کنم از ضلالت و عافیت می دهم از کوری و شفا می دهم به[واسطه ی] او مریض را.

-چهل و سوم:قتل دجال لعین، که از عذاب های الهی ست.برای اهل قبله ، چنانچه در تفسیر علی بن ابراهیم روایت شده است از جناب باقر علیه السلام که تفسیر فرموده عذاب را در آیه ی شریفه :«قل هو القادر علی ان یبعث علیکم عذاباً من فوقکم.» به دجال و صیحه و فرمود:«هیچ پیغمبری نیامد ، مگر آنکه ترساند مردم را از فتنه ی دجال.»

-چهل و چهارم:جایز نبودن هفت تکبیر به جنازه ی احدی بعد از حضرت امیرالمومنین علیه السلام جز بر جنازه ی آن حضرت.

-چهل و پنجم:بودنِ تسبیح آن حضرت است از هجدهم ماه تا آخر ماه. باید دانست برای حجّ ائمه ی طاهره علیهم السلام تسبیحی است در ایّام ماه. تسبیح پیغمبر صلی الله علیه و آله در روز اول ماه است؛ تسبیح امیرالمومنین علیه السلام در روز دوم ماه؛ تسبیح حضرت زهرا سلام الله علیها در سوم ماه؛ و به این ترتیب تسبیح باقی ائمه است تا امام رضا علیه السلام که تسبیح آن حضرت در دهم و یازدهم است؛ تسبیح حضرت جواد علیه السلام در دوازدهم و سیزدهم است؛ تسبیح حضرت هادی علیه السلام در چهاردهم و پانزدهم است؛ تسبیح حضرت عسکری علیه السلام در شانزدهم و هفدهم است؛ و تسبیح حضرت حجّت علیه السلام در هجدهم ماه است تا آخر ماه.تسبیح آن حضرت این است:

«سبحان الله عدد خلقه، سبحان الله رضا نفسه، سبحان الله مداد کلماته ، سبحان الله زِنَةَ عرشه، والحمدلله مثل ذلک.»

-چهل و ششم:انقطاع سلطنت جبابره و دولت ظالمین در دنیا، به [واسطه] وجود آن جناب؛ که دیگر در روی زمین پادشاهی نخواهند کرد و دولت آن حضرت متصّل شود به قیامت یا به رجعت سایر ائمّه علیهم السلام یا به دولت فرزندان آن حضرت.

منبع:منتهی الآمال ص 515 و 516

مولف:ثقة المحدثین مرحوم حاج شیخ عباس قمی(ره)


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: نشانه های ظهور امام زمان عج


تاريخ : شنبه ٢۳ فروردین ۱۳٩۳ | ٩:۳٥ ‎ق.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.