-چهارم:فرو رفتن لشکر سفیانی است در بیداء که ذکر شد.

-پنجم:قتل نفس زکیّه است و آن پسری است از آل محمد صلی الله علیه و آله در مابین رکن و مقام.

-ششم:خروج سیّد حسنی ست و آن جوان خوش صورتی است که از طرف دیلم و قزوین خروج نماید و به آواز بلند فریاد کند که:«به فریاد برسید آل محمّد را که از شما یاری می طلبند.»

 و این سیّد حسنی ظاهراً از اولاد امام حسن مجتبی علیه السلام باشد و دعوی بر باطل ننماید و دعوت بر نفس خود نکند بلکه از شیعیان خلّص ائمه ی اثنی عشر علیهم السلام و تابع دین حق باشد و دعوی نیابت و مهدوّیت نخواهد نمود، و لکن مطاع و رئیس خواهد بود و در گفتار و کردار موافق است با شریعت مطهره ی خاتم النبیّین  صلی الله علیه و آله و در زمان خروج، از کفر و ظلم عالم را فرا گرفته باشد و مردم از دست ظالمان و فاسقان در اذیّت باشند و جمعی از مومنین نیز مستعدّ باشند برای دفع ظلم ظالمین، در آن حال سید حسنی استغاثه نماید برای نصرت دین آل محمد صلی الله علیه و آله، پس مردم او را اعانت(یاری) نمایند، خصوصاً گنج های طالقان که از طلا و نقره نباشند بلکه مردان شجاع قویدل و مسلح و مکمل که بر اسب های اشهب سوار باشند و در اطراف او جمع گردند و جمعیت او زیاد شود و به نحو سلطان عادل در میان حکم و سلوک نماید و کم کم بر اهل ظلم و طغیان غلبه نماید و از مکان و جای خود تا کوفه ، زمین را از لوث وجود ظالمین و کافران پاک کند. و چون با اصحاب خود وارد کوفه شود به او خبر می دهند که حضرت حجّت الله مهدی آل محمد علیه السلام ظهور نموده است و از مدینه به کوفه تشریف آورده است ، پس سید حسنی با اصحاب خود خدمت آن حضرت مشرف می شوند و از آن حضرت مطالبه ی دلایل امامت و مواریث انبیاء می نماید.

حضرت صادق علیه السلام می فرماید: به خدا قسم که آن جوان آن حضرت را می شناسد و می داند که او بر حقّ است و لکن مقصودش این است که حقیقت او را بر مردم و اصحاب خود ظاهر نماید.پس آن حضرت دلایل امامت و مواریث انبیا را برای او ظاهر نماید، در آن وقت سید حسنی و اصحابش با آن حضرت بیعت خواهند نمود مگر قلیلی از اصحاب او که چهار هزار نفر از زیدیّه باشند که مصحف ها و قرآن در گردن ایشان حمایل است و آنچه مشاهده نمودند از دلایل و معجزات، آن را حمل بر سِحر نمایند و گویند که این سخنان بزرگی [است] و اینها همه سِحر است که به ما نموده اند. 

پس حضرت حجّت علیه السلام آنچه نصیحت و معجزه نماید ایشان را و آنچه اظهار اعجاز نماید در ایشان اثر نخواهد نمود تا سه روز ایشان را مهلت می دهد و چون موعظه ی آن حضرت و آنچه حقّ است قبول ننمایند ، امر فرماید که گردن های ایشان را بزنند و حال ایشان بسیار شبیه است به حال خوارج نهروان که در لشکر حضرت امیرالمومنین علیه السلام در جنگ صفّین بودند.

ادامه دارد...

منبع:منتهی الآمال ج2 ص 590 و 591

مولف:ثقة المحدثین مرحوم حاج شیخ عباس قمی (ره)


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: نشانه های ظهور امام زمان عج


تاريخ : دوشنبه ۱٥ اردیبهشت ۱۳٩۳ | ۱:۱۱ ‎ق.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.