مرحوم دیلمی(از علمای قرن پنجم هجری) در کتاب ارشاد القلوب خود چنین نقل می کند:

«روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله در حالی که نشسته بودند جبرئیل با حالتی افسرده و محزون بر پیامبر نازل شد،پیامبر صلی الله علیه و آله به جبرئیل گفت:«ای برادرم جبرئیل چرا تو را محزون و افسرده خاطر می بینم؟»

گفت:«چگونه افسرده نباشم در حالی که نفخ های(دَمهای) جهنم امروز تمام شده.

پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود:«نَفخهای جهنم چیست؟»

گفت:«خداوند امر کرد هزار سال آتش جهنم را دمیدند، تا اینکه سرخ شد، سپس هزار سال دمیدند، تا اینکه سفید شد و هزار سال دمیدند تا اینکه سیاه شد و اکنون سیاه و تاریک است و تاریکی بالای تاریکی است.»

«ای محمد! اگر یک حلقه از آن سلسله های آتشین که طولش هفتاد ذراع[حدود 35 متر] است بر کوه های دنیا نهند همه ی کوه ها از شدّت گرمای آن ذوب می شوند و اگر یک قطره از زقّوم و ضریع در تمام آب های اهل دنیا بیندازند همه ی اهل دنیا از بد بویی و فساد و گندیدگی او هلاک خواهند شد.»

منبع:جهنم کمینگاه بزرگ ص 25 و 26

مولف:علیرضا زکی زاده رنانی 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: مرگ و برزخ و قیامت


تاريخ : شنبه ۳ خرداد ۱۳٩۳ | ٥:۱٢ ‎ق.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.