پیامبراکرم (ص) فرمودند:« فشار قبر برای مومن, کفاره ی کوتاهی هایش می باشد که در ضایع کردن نعمت های الهی داشته است.»

حضرت علی علیه السلام:« زیاد به فکر مرگ و روزی که از قبرها خارج گشته و در برابر خداوند قرار می گیرید , باشید تا مشکلات و مصیبت ها بر شما آسان گردد.»

به امام حسن مجتبی علیه السلام عرض شد: این مرگ چیست که غالبا ماهیتش را نمی دانند؟ امام حسن مجتبی (ع) فرمود: « مرگ بزرگترین شادی است که بر مومنان وارد می شود , آنها از زندگی بسیار سخت, به سوی نعمت های ابدی بهشت منتقل می گردند و بزرگترین بدبختی و گرفتاری است که بر کافران وارد می گردد, چرا که آنها از بهشت دنیویشان به سوی آتشی شعله ور و خاموش نشدنی انتقال یابند.»

امام حسین علیه السلام:« ای فرزند آدم! هنگامی را به یاد بیاور که با مرگ دسته پنجه نرم می کنی و در قبر, پهلو به زمین می نهی و هنگامی که در مقابل خدا قرار می گیری و اعضایت بر علیه تو گواهی خواهند داد , در روزی که قدم ها سخت می لغزد و نفس ها در گلو گیر می کند و چهره هایی سفید و چهره هایی سیاه گشته و راز های نهان آشکار می گردد و ترازوی عدل الهی برقرار می گردد...»

منبع: مسافران سرای باقی


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : سه‌شنبه ٢۱ امرداد ۱۳٩۳ | ۳:۳٤ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.