-در فتنه ها ، چونان شتر دو ساله باش ، نه پشتی دارد که سواری دهد، و نه پستانی تا او را بدوشند.

-آنکه جان را با طمع ورزی بپوشاند، خود را پست کرده، و آنکه راز سختی های خود را آشکار سازد، خود را خوار کرده و آنکه زبان را بر خود حاکم کند، خود را بی ارزش کرده است.

-ناتوانی آفت، و شکیبایی شجاعت ، و زهد ثروت، و پرهیزکاری سپر نگه دارنده است. و چه همنشین خوبی است ، راضی بودن و خرسندی.

-دانش، میراثی گرانبها، و آداب، زیورهای همیشه تازه ، و اندیشه ، آینه ای شفاف است.

-صدقه دادن دارویی ثمربخش است، و کردار بندگان در دنیا، فردا در پیش روی آنان جلوه گر است.

-چون دنیا به کسی روی آورد، نیکی های دیگران را به او عاریت دهد، و چون از او روی برگرداند خوبی های او را نیز برباید.

-با مردم آنگونه معاشرت کنید ، که اگر مردید بر شما اشک ریزند، و اگر زنده ماندید ، با اشتیاق سوی شما آیند.

منبع: نهج البلاغه   


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: احادیث و روایات معصومین


تاريخ : شنبه ۱٠ آبان ۱۳٩۳ | ٩:٢٥ ‎ق.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.