ابـوحمزه گوید: شنیدم امام باقر علیه السلام مى فرمود: همانا على علیه السلام دریست که خدا آن را (روى بندگانش ) گشوده ، هر که از آن در وارد شود مؤ من است و هر که از آن خـارج شـود کـافـر اسـت ، و هـر کـس نـه داخـل شود نه خارج شود (بى طرف باشد یا آن حـضـرت را نشناسد) در زمره کسانى است که خداى تبارک و تعالى درباره ایشان فرموده است : من درباره آنها به خواست خود رفتار کنم . (یا ببهشت و یا به دوزخشان برم)

و مى فرمود: خدا از شیعیان ما آنگاه که در عالم ذر بود، به ولایت ما پیمان گرفت ، روزى کـه از هـمـه در عـالم ذر پیمان مى گرفت ، و نیز به ربوبیت خود و نبوت محمد صلى اللّه عـلیـه وآله پـیـمـان گرفت ، و خداى عز و جل امتش را که مانند سایه ها بودند (روح بدون پـیـکـر یـا بـا پـیـکـر مـثـالى بـودنـد) بـه مـحـمـد صـلى اللّه عـلیـه وآله در گل ارائه فرمود، و آنها را از گلى آفرید که آدم را از آن آفرید، و خدا ارواح شیعیان ما را دو هـزار سـال پـیـش از بـدنـهایشان آفرید، و ایشان را بر پیغمبر صلى اللّه علیه وآله عرضه داشت ، حضرت آنها را شناخت و على هم آنها را شناخت و ما آنها را از سیاق گفتار مى شناسیم (یعنى از گوشه و کنار گفتارشان محبت و ولایت آنها نسبت به ما واضح مى شود)

اصول کافى جلد 2 صفحه 320 روایت 8

اصول کافى جلد 2 صفحه 321 روایت 9

اثر : ثقه الاسلام کلینی


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: احادیث و روایات معصومین


تاريخ : سه‌شنبه ۱٤ بهمن ۱۳٩۳ | ٤:٢٧ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.