متوکل، خلیفه ی عباسی برای اهانت به امام هادی علیه السلام ایشان را در خان الصعالیک، یعنی محله ی گدایان جای داده بود.

صالح بن سعید می گوید: بر حضرت ابوالحسن سوم، امام هادی علیه السلام وارد شدم.عرض کردم:«فدایت گردم، هدف بنی عباس در همه کار خاموش کردن نور شماست. در حق شما کوتاهی می کنند، تا به حدی که شما را در این کاروانسرای پست جای داده اند.»

امام هادی علیه السلام فرمود:«ای پسر سعید، معرفت تو در حق ما همین اندازه است؟» سپس با دست مبارک اشاره کرد و فرمود:«نگاه کن!» وقتی نگاه کردم، باغ های سرسبز با طراوت و شگفتی را دیدم که در میان آنها حوریان خوشبو و عطرآگین همچون لؤلؤ ، پرندگان، آهوان، جویبارهای جوشنده و... چنان که مرا مدهوش ساخت و چشم خیره ماند. آن گاه فرمود:«ما هرجا باشیم این ها برایمان آماده است و در کاروانسرای گدایان نخواهیم بود.»

منبع:سرنوشت انسان-بهشت و جهنم ص 34 و 35

مولف:مسعود عالی 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: داستان های حقیقی و پندآموز


تاريخ : دوشنبه ۱٧ فروردین ۱۳٩٤ | ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.