امیرالمومنین علی (ع) فرمود: روزی من با حضرت فاطمه(س) به حضور پیامبر(ص) رفتیم, حضرت را متاثر و گریان دیدیم.گفتیم: یا رسول الله! چه باعث شده که شما متاثر و گریان هستید؟

فرمود: یاعلی! شبی که من به آسمان ها عروج کردم, بعضی از زن های امّتم را دیدم که با موی سرشان در آتش آویخته شده بودند و مغز سرشان می جوشید.

زنی را دیدم که او را به زبان آویخته بودند و از حمیم(مذاب جهنم) به گلوی او            می ریختند.

زنی را دیدم, به پستان خود آویخته بود و گوشت بدن خود را می خورد و در میان آتش می سوخت.

زنی را دیدم پاهای او را به دست هایش بسته بودند و عقرب ها و مارها را به بدن او مسلط ساخته بودند.

زنی را دیدم, کر و لال که در تابوتی از آتش وی را عذاب می کردند.

زنی را دیدم که گوشت بدنش را با قیچی آتشین قطعه قطعه می بریدند.

زنی را دیدم, از دهان و دماغ و چشم های وی آتش بیرون می آمد و امعاء و احشاء خودش را می خورد.

زنی را دیدم, سرش مثل سر خوک و بدن او مثل بدن خر بود.

و زنی را دیدم به صورت سگ که آتش در دُبُرش وارد می شد و سپس از آتش خارج می شد و ملایکه با تازیانه به سرش می زدند.

حضرت فاطمه عرض کرد: پدر گناه این زنان چه بوده؟

فرمود: آن زنی را که به موی سرش آویخته بودند زنی است که در دنیا موی سر خود را از نامحرم نمی پوشاند.

و اما آن زنی که به زبان آویزان بود زنی است که شوهر خود را به زبان آزار می داد.

و اما زنی که به پستانش آویزان بود زنی است که شوهرش را در فراش و رختخواب اطاعت نمی کند.

و اما آن زنی که به پاهایش آویخته بود زنی بود که بدون اجازه ی شوهر از خانه بیرون می رود.

و اما زنی که گوشت بدن خود را می خورد زنی است که خود را زینت می کند و از دید نامحرم حفظ نمی کند.

و اما آن زنی که دست و پای وی را بسته بودند و مار و عقرب ها را به او مسلط کرده بودند زنی است که وضو نمی گرفت, لباس و خانه اش را از نجاست پاک نمی کرد, غسل جنابت و حیض و نفاس را انجام نمی داد و نماز را سبک می شمرد.

و اما آن زنی که کر و لال بود زنی است که از زنا اولاد می زاید و به گردن همسرش می اندازد.

و اما زنی که گوشت بدنش را قیچی می کردند کسی بود که خود را در اختیار نامحرمان قرار می داد.

و اما آن زنی که امعاء و احشاء خود را می خورد زنی است که قوادی می کرد.

و اما آن زن که سرش سر خوک و بدنش بدن خر بود زنی است که سخن چینی می کرد.

و اما آن زنی که آتش از دهانش خارج می شد زن مغنیه و آوازه خوان است.

وای بر آن زنی که شوهرش از او غضبناک شود و خوشا به  حال زنی که شوهرش از او راضی شود.

منبع: داستانهایی از قهر خدا

عیون اخبارالرضا ج2 ص 10


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: احادیث و روایات معصومین


تاريخ : چهارشنبه ۱۱ امرداد ۱۳٩۱ | ۱٢:٢٢ ‎ق.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.