بعضی در تطبیق غیبت با حجّت الهی اشتباه کرده و غیبت را در غیر موضع خود قرار داده اند و اولین ایشان عمر بن الخطاب است...

چنانکه:

از مشایخ روایت است که گفته اند: چون رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وفات کرد، عمر بن خطاب پیش آمد و گفت:«به خدا سوگند محمّد نمرده بلکه غیبت کرده است همچنان که موسی از قومش غیبت کرد و به زودی پس از غیبتش آشکار خواهد شد.» و پی در پی این گفتار را تکرار می کرد تا آنکه مردم پنداشتند او دیوانه شده است.

آنگاه ابوبکر در حالی که مردم گرد عُمَر را گرفته بودند و از گفتارش اظهار تعجب می کردند سر رسید و گفت:«ای عمر! به خود آی و از این سوگندی که می خوری باز ایست که خداوند در کتابش به ما خبر داده و فرموده:(ای محمد تو می میری و ایشان هم خواهند مُرد.)» زمر/ آیه 30

عمر گفت:«ای ابوبکر! آیا این آیه در کتاب خداست؟»

ابوبکر گفت:«آری، خدا را گواه می گیرم که محمد مرده است.»

(عمر حافظ قرآن نبود.)

منبع:کمال الدین شیخ صدوق

تمام النعمه ج 1 مقدمه مولف ص 62


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: داستان های حقیقی و پندآموز


تاريخ : چهارشنبه ٢٥ شهریور ۱۳٩٤ | ۱٠:۳٢ ‎ق.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.