1-حضرت صادق علیه السلام فرمود: براى مؤمن سزاوار نیست که در مجلسى بنشیند که خداوند در آن مجلسى نافرمانى شود و آن مؤمن قدرت بر به هم زدن آن مجلس نداشته باشد.

2-جعفرى گوید: شنیدم حضرت ابو الحسن علیه السلام به من فرمود: چرا می نگرم که تو نزد عبد الرحمن بن یعقوب هستى،؟

(جعفرى) عرض کرد: او دائى من است؟

حضرت فرمود: او در باره خدا سخن ناهموارى گوید؟ خدا را (به صورت اجسام و اوصاف آن) وصف کند. پس یا با او همنشین شو و ما را واگذار یا با ما بنشین و او را ترک کن.

عرض کردم: او هر چه می خواهد بگوید به من چه زیانى دارد وقتى که من نگویم آنچه را که او گوید؟

ابو الحسن علیه السلام فرمود: آیا نمى ترسى از اینکه به او عذابى نازل گردد و هر دوى شما را فرا گیرد؟ آیا ندانى (داستان) آن کس را که خود از یاران موسى علیه السلام بود و پدرش از یاران فرعون، پس هنگامى که لشکر فرعون (در کنار دریا) به موسى (و یارانش) رسید، (آن پسر) از موسى جدا شد که پدرش را پند دهد و به موسى (و یارانش) ملحق سازد، و پدرش به راه خود (در لشکر فرعون) می رفت و این جوان با او (درباره مذهبش) ستیزه می کرد، تا اینکه هر دو به کنارى از دریا رسیدند و (همین که لشکر فرعون غرق شدند) آن دو نیز با هم غرق شدند، خبر به موسى علیه السلام رسید، فرمود: او در رحمت خدا است ولى چون عذاب نازل گردد از آنکه نزدیک گنهکار است دفاعى نشود.[1]

 

 

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم والعن اعدائهم

 

نام کتاب: أصول الکافی / ترجمه مصطفوى‏ ؛ ج‏4 ؛ ص82

نویسنده: کلینى، محمد بن یعقوب‏

مترجم: مصطفوى، سید جواد



[1] کلینى، محمد بن یعقوب، أصول الکافی / ترجمه مصطفوى - تهران، چاپ: اول، 1369 ش.



تاريخ : پنجشنبه ۱٥ تیر ۱۳٩٦ | ٥:٠٦ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()