...آنگاه؛ إمام صادق علیه السّلام فرمود:

خوشا به حال کسانى که؛ آنها چنانند که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود:

«این دانش را دادگران هر نسلى حامل‏ اند، که؛ تحریف خودسران و غالیان! و ادّعاى دروغ پوچگرایان! و تأویل جاهلان را از آن، دور سازند!.»

در این لحظه، مردى به آن جناب گفت:

یا ابن رسول اللَّه! من، به واسطه بدنم از یارى شما عاجزم! و جز بیزارى از دشمنان شما! و لعن آنها را مالک نیستم! پس؛ حالم چگونه است؟

إمام صادق علیه السّلام به او فرمود:

پدرم از پدرش از جدّش علیهم السلام حدیث نمود که، رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله فرمود:

کسى که؛ از یارى ما- أهل بیت- عاجز و ناتوان شد! و در نهان و خلوت هاى خویش به لعن دشمنان ما پرداخت، صداى او را خدا، به جمیع فرشتگان- از زمین تا عرش الهى- رسانید! و هر زمان که؛ این مرد، دشمنان ما را لعن خاصّى نمود، او را (فرشتگان)، یارى و مساعدت کردند! و به لعن هر که مشغول است (آنان نیز) لعنش کردند! آنگاه؛ به ثناى این (مرد الهى) پرداختند و گفتند:

(1) بار إلها! بر این بنده خود، صلوات (و سلام) بفرست! بنده ‏اى که؛ آنچه در امکانش بود (در راه تو) بخشید! و اگر بیش از آن، توانائى داشت، انجام می داد.

در این هنگام؛ از جانب خداى عزّ و جلّ! ندائى فرا رسد که:

حقیقة؛ دعاى شما را دوست داشتم! و ندایتان را شنیدم! و بر روح وى- در روح ها- صلوات (و سلام) فرستادم! و او را نزد خودم از أخیار و برگزیدگان و پاکیزگان قرار دادم!.[1]

 

 

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم والعن اعدائهم

 

نام کتاب: تفسیر فاتحة الکتاب از امام حسن عسکرى علیه السلام‏ ص48

 نویسنده: حسن بن على، امام یازدهم علیه السلام‏

مترجم: حسینى شاهمرادى، قدرت الله‏



[1] حسن بن على، امام یازدهم علیه السلام، تفسیر فاتحة الکتاب از امام حسن عسکرى علیه السلام - تهران، چاپ: اول، 1404ق.



تاريخ : دوشنبه ۱٩ تیر ۱۳٩٦ | ۱۱:۳٤ ‎ق.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()