مفضل بن عمر گوید:از امام صادق علیه السلام شنیدم که می فرمود:«فریاد نکنید، به خدا سوگند امام شما سالیانی از روزگارتان غیبت کند و حتما مورد آزمایش واقع شوید تا به غایتی که بگویند:"او مُرده و هلاک شده و به کدام وادی سلوک کرده است؟" و چشمان مومنان بر او بگریند و واژگون شوید همچنان که کشتی در امواج دریا واژگون شود، و تنها کسی نجات یابد که خداوند از او میثاق گرفته و در قلبش ایمان نقش کرده و او را به روحی از جانب خود مؤید کرده باشد، و دوازده پرچم مشتبه برافراشته شود که هیچ یک از دیگری بازشناخته نشود.»

راوی گوید من گریستم . آنگاه فرمود:«ای اباعبدالله! چرا گریه می کنی؟»

گفتم:«چگونه نگریم در حالی که شما می گویید دوازده پرچم مشتبه که هیچ یک از دیگری بازشناخته نشود ، پس ما چه کنیم؟»

راوی گوید: امام به پرتو آفتاب که به داخل ایوان تابیده بود نگریست و فرمود:«ای اباعبدالله! آیا این آفتاب را می بینی؟»

گفتم:«آری.»

فرمود:«به خدا سوگند امر ما از این آفتاب روشن تر است.»

اللهم عجل لولیک الفرج...

منبع:کمال الدین و تمام النعمه ج2 باب 33 ح 36

شیخ صدوق 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: احادیث و روایات معصومین


تاريخ : پنجشنبه ۱٦ مهر ۱۳٩٤ | ۱۱:٢٢ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.