عاشقان حضرت مهدی (عج)

به خوبا سر می زنی مگه بدا دل ندارن.یه سر هم به ما بزن ای خوب خوبا آقاجون

عاشقان حضرت مهدی (عج) به خوبا سر می زنی مگه بدا دل ندارن.یه سر هم به ما بزن ای خوب خوبا آقاجون

1- اى موسى! آرزویت را در دنیا دراز مدار که سنگ دل شوى و سنگدل از من دور باشد، و دلت را با بیم [از من‏] بمیران. جامه‏ ات کهنه و دلت تازه و سرزنده باشد.

در میان زمینیان ناشناس و گمنام و در میان آسمانیان شناخته و نام آشنا باش. همچون گریزنده از دشمن خویش، به درگاه من، از گناهان بسیار فریاد برآور و بر این کار از من یارى بخواه؛ چرا که من نیکوترین یارى رساننده هستم.

2- اى موسى! بى‏ گمان، من فرا دست بندگان و آنان فرودست من هستند و همگى در پیشگاهم زبون و درمانده ‏اند. به زیان خود، خویشتن را متهم بدار و از دین فرزندت آسوده خاطر نباش، جز آنکه فرزندت همچون تو، درستکاران را دوست بدارد.

3- اى موسى! خویشتن را بشوى و غسل ده و به بندگان درستکارم نزدیک شو.

4- اى موسى! پیشنماز آنان باش و در مشاجره ‏هایشان، در میان آنان به وسیله آنچه بر تو فرو فرستادم به درست قضاوت کن، بى‏ گمان من فرمانى آشکار و برهانى فروزان و نورى که به آنچه در هنگامه آغازین و بر آنچه که در پایان خواهد بود گویاست را فرو فرستادم.

5- اى موسى! تو را همچون مهرورزى دلسوز به فرزند آن دوشیزه پاکدامن، عیسى بن مریم، که داراى درازگوش و کلاهى بلند و روغن [مقدس‏] و زیتون و محراب است، سفارش مى ‏کنم و پس از او، به آن کس که داراى شترى سرخ موى و نیکو و پاک و پاکیزه است سفارش مى‏ کنم، و نشانه او در کتاب تو این است که او تمام کتاب‏ هاى آسمانى را باور داشته و به آنها تسلّط دارد و اینکه او رکوع ‏گزار و سجده‏ گزار و مشتاق [به آخرت‏] و ترسان [از دنیا] است؛ برادرانش مستمندان، و یارانش گروهى دیگرند؛ و در عصر او، سختى و زمین لرزه ‏ها و کشتار پیش خواهد آمد؛ نامش «احمد» و «محمّد امین» است که از بازماندگان پیامبران آغازین باشد. تمام کتاب ‏هاى آسمانى را باور دارد و همگى پیامبران فرستاده شده را راستین شمارد؛ امّت او رحمت‏ شدگانى برکت یافته‏ اند؛ آنان را ساعت‏ هاى معیّنى باشد که در آن براى نمازها، اذان گویند؛ پس او را راستین شمار؛ چرا که او برادر توست.

6- اى موسى! به راستى که او درس ناخوانده است و همو باشد که بنده راست گفتارى است که بر هر چه دست نهد برکت یابد و ما آن را خجسته و نیکو گردانیم. در علم من این گونه باشد و این گونه او را آفریدم، به واسطه او رستاخیز را آغاز کنم و به واسطه امّت او، کلیدهاى دنیا را به پایان برم، پس به ستم پیشه‏ گان بنى اسرائیل بگو که نامش را از میان نبرند و او را وانگذارند و هر چند که بى‏ گمان این کار را خواهند کرد؛ و براى من، دوستدارى او نیکوست و من همراه او و از هواخواهان اویم و او نیز از هواداران من است و هواداران من همان چیره‏ گرانند.

7- اى موسى! تو بنده من و من پروردگار تو هستم. کوچک تنگدست را خوار و زبون مشمار و حسرت توانگر را مخور و هنگام یادآورى من، فروتن و هنگام بر زبان آوردن نامم به رحمت من امیدوار باش، با آوازى فروتنانه و اندوهناک، لذت ‏هاى تورات را به من بشنوان؛ به گاه یادآورى من، آرام گیر و مرا پرستش کن و بر من شریک قرار مده، به راستى که من سرورى بزرگم، همانا که من تو را از نطفه ‏اى که از آب پستى بود آفریدم، از گلى که از زمینى پست و درهم آمیخته بود درآوردم، پس آنگاه بشرى پدید آمد، پس من آن آفریده را پدید آوردم؛ ذات من خجسته و ساخته من پاک باد؛ همچون من چیزى نباشد و من زنده جاودانه ‏ام که به زوال نرسم.

8- اى موسى! چون مرا فراخوانى، ترسان و دلواپس و هراسان باش و به گاه مناجات با من، با دلى فروتن و هراسان نجوا کن و با تورات من، روزگار زندگى را زنده بدار و ستودگى‏ هاى مرا به نادانان بیاموز و نعمت‏ هاى نهان و آشکارم را به آنان یادآور شو و به آنان بگو: گمراهى ‏اى را که در آن به سر مى‏ برند طولانى نسازند که به راستى، بازخواست من دردآور و سخت باشد.

9- اى موسى! آن هنگام که ریسمان ارتباط تو، از من گسسته شد، به ریسمانى دیگر نپیوندد، پس مرا پرستش کن و همانند بنده ‏اى کوچک و زبون، در برابرم بایست. خویشتن را سرزنش نما که او به سرزنش سزاوارتر است، و بر بنى اسرائیل با کتاب من ستم مران که این کتاب براى دل تو، اندرزگویى روشنگر است و آن، گفتار پروردگار جلیل و فرازمند جهانیان باشد.

10- اى موسى! هر گاه مرا فراخوانى بیابى، که من به زودى هر آنچه را که مرتکب ‏شده ‏اى خواهم آمرزید. آسمان بیمناکانه مرا به پاکى یاد کند و فرشتگان از ترس من نگرانند و زمین امیدوارانه، مرا به پاکى یاد کند و همه آفریدگان فروتنانه مرا به پاکى یاد کنند، سپس بر تو باد به برپا دارى نماز، که همانا نماز در پیشگاه من، جایگاهى [بلند] دارد و براى آن در نزد من پیمانى استوار باشد، و آنچه را که از نماز باشد که همان زکات تقرب‏ آور از دارایى و خوراک پاک است را به آن پیوند دار؛ چرا که من جز چیز پاک را که مراد از آن تقرب‏ جویى به من باشد را نپذیرم ارتباط خویشاوندى را با نماز همراه ساز که به راستى، من بخشایشگر مهربانم، و خویشاوندى را از سر فزونى مهر خویش، پدید آوردم تا بندگان در سایه آن، به همدیگر مهر ورزند، و آن را در رستاخیز واپسین نزد من توان و قدرتى است، و من با هر که ارتباط خویشاوندى را بگسلد، بگسلم و با هر که با خویشاوندش پیوند داشته باشد، بپیوندم و با هر که فرمانم را تباه سازد این گونه برخورد کنم.[1]

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم والعن اعدائهم

 

نام کتاب: تحف العقول / ترجمه حسن زاده‏ ؛ ص897

نویسنده: ابن شعبه حرانى، حسن بن على‏

مترجم: حسن زاده، صادق‏



[1] ابن شعبه حرانى، حسن بن على، تحف العقول / ترجمه حسن زاده - قم، چاپ: اول، 1382ش.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: احادیث و روایات معصومین


تاريخ : چهارشنبه ٤ امرداد ۱۳٩٦ | ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By Slide Skin:.