محمد بن عبدالله جعفر حمیری از پدرش، از علی بن محمد بن سالم ، از محمد بن خالد از عبدالله حماد بصری از عبدالله بن عبدالرحمن اصم از مسمع بن عبدالملک از ابی عبدالله علیه السلام نقل کرده که آن جناب فرمودند:

"امام حسین علیه السلام را مادر گرامی شان حمل می کردند. رسول خدا صلی الله علیه و آله او را گرفته و فرمودند:«خدای متعال کشندگان تو را لعنت کند ، حق تعالی کسانی که جامه از تن تو بیرون می آورند را لعنت نماید،خدا بکشد آنان را که یکدیگر را علیه تو کمک می کنند، و بین من و آنان حکم بنماید.»

حضرت فاطمه سلام الله علیها عرض کردند:«ای پدر! چه می فرمائید؟»

حضرت فرمودند:«دخترم! مصیبت هایی که بعد از من و تو به او می رسد و اذیت ها و ظلم ها و مکر ها و تعدّی هایی را که متوجه اش می گردد، به یاد آوردم. او در آن روز در میان جمعی از مردان ، که جملگی همچون ستارگان درخشاننده بود و همگی به طرف مرگ و کشتن حرکت می کنند، گویا اکنون لشگرگاه آنها را دیده و به جایگاه و محل دفن ایشان می نگرم.»

حضرت فاطمه سلام الله علیها عرض کردند:«ای پدر! جایی که توصیف می فرمائید در کجا واقع است؟»

حضرت فرمودند:«مکانی است که به آن «کربلا» می گویند و آن زمین برای ما و امّت موجب اندوه و بلاست. بدترین افراد امّت من بر ایشان خروج می کنند. اگر تمام اهل آسمانها و زمین شفیع یک نفر از این گروه شرور باشند شفاعتشان پذیرفته نشود و به طور قطع تمام آنها در جهنم جاوید خواهند بود.»

حضرت فاطمه سلام الله علیها عرض کردند:«پدر! این طفل کشته خواهد شد؟»

حضرت فرمودند:«بلی، دخترم! پیش از او کسی اینطور کشته نشده که آسمان ها و زمین و فرشتگان و حیوانات وحشی و ماهی های دریا و کوه ها برایش گریه کنند. اگر این موجودات اجازه داشتند،پس از شهادت این طفل، هیچ نفس کشی روی زمین باقی نمی ماند و گروهی از دوستان ما خواهند آمد که در روی زمین کسی از آنها اعلم به خداوند نبوده، و کوشاتر در اقامه ی حق ما از آنان نمی توان یافت و روی زمین احدی غیر از ایشان نیست که مورد التفات و توجه باشد، ایشان چراغ های فروزانی بوده که در ظلمات جور و ستم می درخشند. ایشان شفعای دیگران بوده و در فردای قیامت بر حوض من وارد خواهند شد، هنگامی که بر من وارد شوند ، به وسیله ی سیما و چهره شان می شناسمشان و اهل هر دینی پیشوایان خود را طلب نموده و ایشان ما را طالب بوده و غیر ما را طلب نمی کنند. ایشان باعث قوام و استوار بودن زمین می باشند، به برکت آنها باران بر زمین می بارد.»"

منابع:

-ترجمه کامل الزیارات ص 212

-1001 نکته از کاروان امام حسین علیه السلام سید شهیدان کربلا ص128

مولف:اصغر محمدی همدانی


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: داستان های حقیقی و پندآموز


تاريخ : جمعه ٢٤ مهر ۱۳٩٤ | ٥:۱٩ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.