محدث قمی می نویسد: نور از جبین مبارکش و از پائین گردن آن حضرت ساطع بود، و مردم، آن حضرت را به آن نور می شناختند.

شریف قرشی می نویسد:اسرار و رموز امامت از چهره ی مبارک وی نمایان بود، چهره اش نورانی ترین چهره ها بود. بعضی از سیره نویسان در بیان وصف وی چنین گفته اند:«سفید روی بود، اگر در جای تاریک می نشست ، سفیدی رو و گلوی او نمایانگر وی بود.» بعضی گفته اند:«دارای جمالی زیبا و با عظمت بود و در پیشانی و چهره اش نوری می درخشید که در شب تاریک دور را روشن می ساخت، شبیه ترین مردم به رسول خدا صلی الله علیه و آله بود.»

یکی از کسانی که برای کشتن آن حضرت به کربلا رفته بود ، می گوید:«روشنائی و نور صورت و زیبایی و هیبت او ما را از فکر کشتن وی باز می داشت، شمشیرها و نیزه هایی که بر او زده بودند از نور و زیبایی وی نکاسته بود ، چهره اش مانند ماه می درخشید.»

هنگامی که سر مقدس او را نزد ابن زیاد ملعون آوردند گفت:«صورتی به این زیبایی ندیده ام»، در این موقع انس بن مالک اظهار داشت:«از همه ی مردم به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) اشبه(شبیه تر) است.»

موقعی که سر مقدسش را نزد یزید کافر آوردند، از دیدن آن صورت نورانی، اختیار از کف او خارج گردید و گفت:«تا کنون صورتی از این صورت نیکوتر و زیباتر ندیده ام.»

یکی از حاضرین گفت:«آری وی به رسول خدا شباهت داشت.»1

معجزه ای از حضرت امام حسین علیه السلام

کثیر بن شاذان گوید:در محضر مبارک امام حسین علیه السلام حضور داشتم که در غیر فصل انگور، فرزند(خردسال) او علی اکبر علیه السلام بهانه ی انگور گرفت.

حضرت علیه السلام دست خود را به ستون مسجد زد و برای او انگور و موز (تازه) بیرون آورد و آن را به او خورانید، و فرمود:«آنچه نزد خدا برای اولیاء خداست، بیش از این است.»2

 منبع:

1.حیاة الحسین،باقر شریف قرشی،ج1 ص36

2.دلائل الامامه ص 75

-1001 نکته از کاروان امام حسین علیه السلام سید شهیدان کربلا ص148 و168

مولف:اصغر محمدی همدانی 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: داستان های حقیقی و پندآموز , کرامات و معجزات


تاريخ : سه‌شنبه ٢۸ مهر ۱۳٩٤ | ٤:٤٢ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.