میلاد با سعادت پیامبر اسلام حضرت محمد مصطفی صلّی الله علیه و آله و حضرت امام جعفر صادق علیه السلام را به محضر آقا امام زمان علیه السلام و تمام شیعیان و محبان آن بزرگواران تبریک و تهنیت عرض می کنیم.

خلقت و شمایل حضرت رسول صلّی الله علیه و آله

باید دانست حضرت رسول صلّی الله علیه و آله در دیده ها با عظمت می نمود و در سینه ها مهابت او بود. رویش از نور می درخشید ، مانند ماه شب چهارده. از میانه بالا اندکی بلندتر بود و بسیار بلند نبود و سر مبارکش بزرگ بود؛ و مویش نه بسیار پیچیده بود و نه بسیار افتاده و اکثر اوقات از نرمه ی گوش نمی گذشت و اگر بلندتر می شد، میانش را می شکافت و بر دو طرف سر می افکند و رویش سفید و نورانی بود و گشاده پیشانی بود و ابرویش باریک و مقوّس و کشیده بود و رگی در میان پیشانی اش بود که هنگام غضب پر می شد و بر می آمد و بینی آن جناب، باریک و کشیده بود و میانش اندکی برآمدگی داشت و نوری از آن می تافت. محاسن شریفش انبوه بود و دندان هایش سفید و برّاق و نازک و گشاده بود و گردنش در صفا و نور و استقامت مانند گردن صورت هایی بود که از نقره می سازند و صیقل می زنند.

اعضای بدنش همه معتدل و سینه و شکمش برابر یکدیگر بود. میان دو کتفش پهن بود و سر استخوان های بندهای بدنش قوی و درشت بود و اینها از علامات شجاعت و قوّت است و در میان عرب ممدوح است. ...

آداب مجلت چنین بود که در مجلسی نمی نشست و برنمی خاست، مگر س آن حضربا یاد خدا. در مجلس جای مخصوصی برای خود قرار نمی داد و نهی می فرمود از این. و چون داخل مسجد می شد ، در آخر مجلس که خالی بود می نشست و مردم را به این امر می فرمود و به هریک از اهل مجلس خود بهره ای از اکرام و التفات می رسانید. و چنان معاشرت می فرمود که هر کس را گمان آن بود که گرامی ترین خلق است نزد او و با هرکه می نشست تا او اراده ی برخاستن نمی کرد، برنمی خاست. و هرکه از او حاجتی می طلبید اگر مقدور بود، روا می کرد و الّا به سخن نیکی و وعده ی جمیلی او را راضی می نمود و خُلق عمیمش همه ی خَلق را فرا گرفته بود و همه کس نزد او در حق مساوی بود.

به سند صحیح از حضرت صادق علیه السلام منقول است که حضرت رسول صلّی الله علیه و آله در اول بعثت مدتی آن قدر روزه ی پیاپی گرفت که گفتند دیگر ترک نخواهد کرد. پس مدّتی ترک روزه کرد که گفتند نخواهد گرفت، پس مدّتی یک روز در میان روزه می گرفت، به طریق حضرت داود علیه السلام. پس آن را ترک کرد و در هر ماه ایام البیض آن را روزه می داشت، پس آن را ترک فرمود و سنّتش بر آن قرار گرفت که در هر ماه پنج شنبه ی اول ماه و پنج شنبه ی آخر ماه و چهارشنبه ی اول از دهه ی میان ماه را روزه می داشت و بر این طریق بود ، تا به جوار رحمت ایزدی پیوست و ماه شعبان را تمام روزه می داشت....

مختصری از معجزات رسول خدا صلی الله علیه و آله

جماعتی از مشایخ به سندهای بسیار از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده اند که:

روزی حضرت رسول اکرم صلّی الله علیه و آله نشسته بود، ناگاه شتری آمد و نزدیک آن حضرت خوابید سر را بر زمین گذاشت و فریاد می کرد، عمر گفت:«یا رسول الله! این شتر تو را سجده کرد و ما سزاوارتریم به آنکه تو را سجده کنیم.»

حضرت فرمود:«بلکه خدا را سجده کنید، این شتر آمده است شکایت می کند از صاحبانش و می گوید که من از ملک ایشان به هم رسیده ام و تا حال مرا کار فرموده اند و اکنون که پیر و کور و نحیف و ناتوان شده ام، می خواهند مرا بکشند و اگر امر می کردم که کسی برای کسی سجده کند، هر آینه امر می کردم که زن برای شوهر خود سجده کند!»

پس حضرت فرستاد و صاحب شتر را طلبید و فرمود که این شتر از تو چنین شکایت می کند، گفت:«راست می گوید! ما ولیمه داشتیم و خواستیم که آن را بکُشیم.»

حضرت فرمود که آن را نکُشید. صاحبش گفت:«چنین باشد.»

احادیث گهرباری از پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله

-«آسان ترین کشش های مرگ مانند صد ضربت شمشیر است.

-«وقتی کسی که خلق و دین وی مایه ی رضایت است به خواستگاری می آید به وی زن بدهید و اگر چنین نکنید فتنه و فساد در زمین فراوان خواهد شد.»

-«وقتی سائلی پیش شما آمد چیزی بدو بدهید اگر چه یک قطعه سم سوخته باشد.»

-«وقتی خداوند بنده ای را دوست دارد وی را مبتلا سازد و وقتی وی را کاملا دوست دارد او را خاص خود سازد.»

گفتند:«چگونه او را خاص خود می سازد؟»

فرمود:«مال و فرزندی برای او باقی نمی گذارد.»

-وقتی خداوند بنده ای را دوست دارد دنیا را از او منع می کند چنان که شما مریض خویش را از نوشیدن آب منع می کنید.»

-«وقتی بخواهید مقام بنده را در نظر خدا بدانید بنگرید که پشت سر او چه می گویند.»

-«وقتی خداوند برای بنده ای نیکی خواهد وی را در کار دین دانا و به دنیا بی اعتنا سازد و عیوب وی را بدو بنمایاند.»

مختصری از مناقب و مکارم اخلاق و سیرت حمیده ی امام جعفر صادق علیه السلام

شیخ صدوق از مالک بن انس ،فقیه اهل مدینه و امام اهل سنّت روایت کرده که گفت: من وارد می شدم بر امام جعفر صادق علیه السلام ، پس برای من نازبالش می آورد که تکیه کنم بر آن و می شناخت قدر مرا و می فرمود:«ای مالک! من تو را دوست می دارم.» پس من مسرور می گشتم به این و حمد  می کردم خدا را بر آن و چنان بود آن حضرت که خالی نبود از یکی از سه خصلت:یا روزه دار بود و یا قائم به عبادت بود و یا مشغول ذکر. و آن حضرت از بزرگان عبّاد و اکابر زهّاد بود و از کسانی بود که دارا بودند خوف و خشیت از حق تعالی را. و آن حضرت کثیرالحدیث و خوش مجالست و کثیرالفوائد بود. و هرگاه می خواست بگوید:«قال رسول الله صلّی الله علیه و آله» رنگش تغییر می کرد. گاهی سبز می گشت و گاهی زرد به حدّی که نمی شناخت او را کسی که می شناخت او را.

و همانا با آن حضرت در یک سال به حجّ رفتیم. همین که شترش ایستاد در محل احرام ، خواست تلبیه گوید، چنان حالش منقلب شد که هرچه کرد تلبیه بگوید صدا در حلق شریفش منقطع شد و بیرون نیامد و نزدیک شد که از شتر به زمین افتد. من گفتم:«یابن رسول الله! تلبیه را بگو و چاره نیست جز گفتن آن.»

فرمود:«ای پسر ابی عامر! چگونه جرأت کنم بگویم:«لبیک اللهم لبیک» و می ترسم که حقّ عزّ و جلّ بفرماید:«لا لبیک و لا سعدیک.»

در عفو و کرم حضرت صادق علیه السلام

از مشکاةالانوار نقل است که:مردی خدمت حضرت امام صادق علیه السلام رسید و عرض کرد:«پسر عمویت فلان، اسم جناب تو را برد و نگذاشت چیزی از بدگویی و ناسزا مگر آنکه برای تو گفت.»

حضرت کنیز خود را فرمود که آب وضو برایش حاضر کند، پس وضو گرفت و داخل نماز شد. راوی گفت: من در دلم گفتم که حضرت نفرین خواهد کرد بر او.

پس حضرت دو رکعت نماز گذاشت و گفت:«ای پروردگار من! این حقّ من بود،من بخشیدم برای او و تو جود و کرمت از من بیشتر است، پس ببخش او را و مگیر او را به کردارش و جزا مده او را به عملش.»

پس رقّت کرد آن حضرت و پیوسته برای او دعا کرد و من تعجب کردم از حال آن جناب.

منابع:منتهی الآمال ج 1 و 2

شیخ عباس قمی (ره)

نهج الفصاحه


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: احادیث و روایات معصومین , کرامات و معجزات , تبریک عید


تاريخ : سه‌شنبه ۸ دی ۱۳٩٤ | ۱٢:۳٤ ‎ق.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.