شیخ طوسی در کتاب امالی از جابر جعفی روایت می کند که گفت:

بعد از خاتمه ی اعمال حج، با جمعی به خدمت امام محمد باقر علیه السلام رسیدیم و با حضرتش وداع نمودیم و عرض کردیم:«یابن رسول الله! وصیتی به ما بفرمائید!»

فرمود:«اقویای شما به ضعفا کمک کنند و اغنیای شما از فقرا دلجوئی نمایند و هر مردی از شما برادر دینیش را مانند خود نصیحت کند (آنچه برای خود می خواهد برای او نیز بخواهد) و اسرار ما را از نااهلان مخفی دارید، و مردم را بر گردن های ما مسلط نکنید، به گفته های ما و آنچه از ما به شما می رسانند توجه کنید، اگر دیدید موافق قرآن است آن را بپذیرید، و چنانچه آن را موافق قرآن نیافتید، از نظر بیاندازید(یعنی اگر موافق قرآن بود کلام ماست وگرنه از ما نیست و مجعول است.)

و اگر مطلب بر شما مشتبه گشت، درباره ی آن تصمیمی نگیرید و آن را به ما عرضه دارید تا همان طور که بیان کرده اند تشریح کنیم اگر شما چنین بودید که به شما سفارش کرده ایم و از این حدود تجاوز نکنید و پیش از ظهور قائم (علیه السلام) ما کسی از شما بمیرد شهید از دنیا رفته است. و هرکس قائم (علیه السلام) ما را درک کند و در رکاب او کشته شود، ثواب دو شهید دارد، و هرکس در رکاب او یکی از دشمنان ما را به قتل رساند ثواب بیست شهید خواهد داشت.»

منبع:مهدی موعود-جلد سیزدهم بحارالانوار

مولف:علامه محمد باقر مجلسی

مترجم:علی دوانی


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: احادیث و روایات معصومین


تاريخ : چهارشنبه ۳٠ دی ۱۳٩٤ | ٧:٤٢ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.