امام صادق علیه السلام به نقل از رسول خدا صلّی الله علیه و آله می فرماید: خداوند عز و جل فرمود:«من هرگاه قصد داشته باشم به بنده ای لطف و مرحمت کنم و بنده را مورد لطف و بخشش خود قرار دهم او را از دنیا بیرون نمی برم مگر این که تمام گناهان او را در همین دنیا پاک می نمایم ، به این صورت که یا بدن او را به مریضی مبتلا می کنم یا او را دچار تنگدستی می کنم یا این که آسایش و امنیت را از او سلب می نمایم و اگر باز هم خطا و گناهی باقی مانده باشد، مردن را بر او سخت می گیرم تا پاک شود.»

حضرت حق در مورد کافران و فاجران می فرماید:«سوگند به عزت و جلالم که من هرگاه قصد عذاب و عقاب بنده ای را داشته باشم او را از دنیا خارج نمی کنم و نمی میرانم، مگر اینکه پاداش تمام کارهای نیک او را در همین دنیا می دهم به این صورت که روزی را بر او فراخ می کنم یا بدنش را از آفات و امراض سلامت نگه می دارم یا آسایش و امنیت را روزی او می گردانم و اگر باز هم پاداش کار نیکی نزد من طلب داشته باشد مردن را بر او آسان می گیرم تا حساب او به طور کامل تسویه شود و در حالی بر من وارد شود که مستحق عقاب و عذاب باشد.»

منبع: و ناگهان مرگ... ص 54 و 55

مولف:رضا(فرشید) اخوی


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: مرگ و برزخ و قیامت


تاريخ : چهارشنبه ٢۱ بهمن ۱۳٩٤ | ٦:٥۸ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.