از سخنان حکیمانه امام حسن مجتبی سلام الله علیه

مردم! هر که به درگاه خدا اخلاص ورزد و گفتار او را دلیل راه خود گیرد به مستقیم- ترین راه هدایتش فرماید، توفیق رشدش عطا کند، به روش هاى نیک ارشادش نماید که پناهنده به خدا در امان، و دشمن خدا بیمناک و بى‏ پناه است. با ذکر فراوان خود را از (عذاب) خدا نگه دارید، با پرهیزگارى از خدا بترسید، با اطاعت، به درگاهش تقرب جوئید که او نزدیک و خواهش پذیر است چنان که خود فرماید: «چون بندگانم در باره من از تو پرسش کنند (بگو) من (به شما) نزدیکم، دعاى آن که مرا خواند اجابت کنم، پس باید فرمان مرا گردن نهند و به من ایمان آرند، باشد که راه (سعادت) بیابند.» (بقره:186).

دستور او را اطاعت کنید، و به او ایمان آرید، آن کس که عظمت خدا را دریابد سزاوار نیست بزرگى و (گردنکشى) کند، سربلندى آنها که بزرگى خدا را بشناسند در فروتنى است، عزت آنان که جلال خدا را درک کنند به افتادگى است، سلامت آن گروه که قدرت او را بشناسند در این است که به پیشگاه او تسلیم شوند، پس از معرفت انکار نکنند، و هدایت را به گمراهى نیالایند. به یقین بدانید که شما تا صفت و چگونگى هدایت را نشناسید، پرهیزگارى را نخواهید شناخت، تا آنها را که به قرآن پشت پا زدند نشناسید به پیمان آن نتوانید درآویخت، و تا تحریف ‏کنندگان قرآن را نشناسید نتوانید چنان که باید آن را بخوانید (که هر چیز را با ضدش توان شناخت)، آنگاه که شناختنی ها را شناختید بدعت ها و تکلف ها (و پیرایه‏ ها) را هم مى ‏شناسید، و آن تهمت ها که به خدا مى‏ زنند و آن تحریف ها را (که در کتاب خدا مى‏ کنند) مى ‏بینید، و مى ‏فهمید آنها که هلاک شدند چگونه به مهلکه افتادند، مبادا نادانان شما را به ورطه جهل کشند، این (علم کتاب و تمیز حق و باطل) را از اهلش (خاندان رسالت) بجوئید که تنها اینان نورهاى فروزان و پیشوایان راستینند، حیات علم و مرگ جهل به دست آنهاست، حلمشان از جهلشان حکایت مى ‏کند[1]. و گفتار حکیمانه ‏شان از سکوتشان (چه ارزش و اندازه علم و حکمت خاموشان را به هنگام سخن توان شناخت) و برونشان از درونشان، با حق مخالفت نکنند، و در حق اختلاف ننمایند، سنت خدا براى آنها در پیشینیان اجرا شده (سلسله پیامبران و رهبران الهى همه به همین صفات بوده ‏اند)، و حکم خدا در حق آنان گذشته، در این (سنن و مقررات الهى نسبت به پیشوایان دین) تذکرى است براى بیداردلان (که حق و باطل را تمیز دهند)، این سخنان را براى فهم و درایت بشنوید نه براى نقل و روایت که راویان کتاب بسیارند و فهم کنان اندک و از خدا کمک خواهیم.[2]

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم والعن اعدائهم

 

نام کتاب: تحف العقول / ترجمه جنتى‏ ص355

نویسنده: ابن شعبه حرانى، حسن بن على‏

مترجم: جنتى، احمد

جامع الاحادیث


[1] ( 2) در نهج البلاغه چنین است که: ... حکمهم عن علمهم، یعنى سخنان حکمت ‏آمیز آنها از علمشان حکایت مى‏ کند، و مى ‏توان مطمئن بود که عبارت متن تحریف شده هر چند قابل تأویل است که مثلا حلم آنها از جهل دشمنان حکایت مى‏ کند.

[2] ابن شعبه حرانى، حسن بن على، تحف العقول / ترجمه جنتى - تهران، چاپ: اول، 1382ش.

/ 0 نظر / 67 بازدید