اسراری از گریه ی بر امام حسین علیه السلام

امام محمد باقر علیه السلام فرمود:«حضرت زین العابدین علیه السلام می فرمود: هر مومنی که بر مصیبت حضرت حسین علیه السلام بگرید که اشک چشمش به صورتش جاری شود ، خداوند تبارک و تعالی برای همیشه جایگاهش را در قصرهای بهشتی قرار خواهد داد.»

امام صادق علیه السلام فرمود:«نفس آن کس که به جهت مظلومیت ما مهموم و غمزده باشد ، تسبیح است و اندوه او عبادت می باشد.»

امام رضا علیه السلام می فرمود:«هرکس ذکر مصائب ما را بنماید و بر آنچه بر ما وارد شده اشک بریزد روز قیامت در رتبه ی ما خواهد بود و هرکس مصائب ما را متذکر شود و بگرید و بگریاند در روزی که همه ی چشم ها گریان است دیدگانش گریان نخواهد بود و هرکس در مجلسی از مجالسی که امر ما اهل بیت و امامان احیاء می شود بنشیند ، دلش زنده و جاوید خواهد بود روزی که همه قلبها مرده است.»

امام رضا علیه السلام فرمود:«ماه محرم ماهی است که مردم عصر جاهلیّت حرمت آن را حفظ می کردند و در آن جنگ و کشتار نمی کردند ولی در این ماه خون ما را  ریختند و حرمت ما را شکستند ، بچه ها و زنان ما را به اسارت بردند، خانه هاشان را آتش زدند.

بدرستی که روز حضرت حسین علیه السلام دلخراش ترین روزها و اشکبارترین ایام است ، آری در آن روز بود که عزیزان ما در نهایت بلا و مصیبت قرار گرفتند و کرب و بلاء را به ارث تا قیامت برای ما گذاشتند.

پس بر مثل حسین علیه السلام باید گریست که گریه بر حضرت او گناهان بزرگ را از بین می برد.»

منبع:سیره ی عملی اهل بیت علیهم السلام(حضرت امام حسین علیه السلام)

مولف:سید کاظم ارفع

/ 2 نظر / 6 بازدید
موسی زاده

سلام امدم در کربلا تا با خدا سودا کنم دین و قران را زخون خویشتن احیاکنم آمدم تا با نثار کودک شش ماهه ام زاده مرجانه را بیچاره و رسوا کنم آمدم تا بندگان را راهنمایی سوی حق با اسیری رفتن زریه زهرا کنم