نجواهاى خدا، که ستایش او بزرگ باد، با عیسى بن مریم صلوات اللَّه علیه‏- بخش اول

1- اى عیسى! من پروردگار تو و پروردگار نیاکان تو هستم، نامم یگانه است و من یکتا و تنها آفریننده هر چیزى هستم و همه چیز ساخته من است و همگى به سوى من بازگردند.

2- اى عیسى! تو به فرمان من، دمنده روح هستى و تو با اجازه من از گل مى ‏آفرینى و تو با سخن من، مردگان را زنده مى‏ کنى؛ پس به سوى من مشتاق و از من هراسان باش و هرگز [در گریز] از من پناهگاهى جز در درگاه من نیابى.

3- اى عیسى! همچون دلسوزى که بر تو مهر ورزد، تو را سفارش مى‏ کنم که با تلاش در خشنود سازى من، شایسته دوستى با من گردى، تو در بزرگسالى فزونى و نیک بختى یافتى و در خردسالى نیز، در هر جا که بودى، به نیک بختى دست یافتى، گواهى مى‏ دهم که تو بنده من از کنیزم هستى، با نافله‏ ها به من تقرّب بجوى و بر من توکّل نما تا تو را تأمین کنم و دیگرى را پیروى نکن که تو را وارهانم.

4- اى عیسى! بر ناگوارى شکیب ورز و به خواست الهى خشنود باش و آن گونه که مرا از تو شادمان مى‏ سازد باش و شادمانى من این باشد که فرمان برده شوم و نافرمانى نشوم.

5- اى عیسى! یاد مرا با زبانت زنده بدار و باید مهرم در دلت باشد.

6- اى عیسى! در هنگامه‏ هاى خود فراموشى، بیدار باش و حکمت‏ هاى باریک و دقیق را به خاطر من [به دیگران‏] عرضه بدار.

7- اى عیسى! مشتاقى هراسان باش و دلت را از هراس من بمیران.

8- اى عیسى! شب را اهمیّت ده تا به خرسندى من دست یابى و روز خویش را براى روز نیازت [در آخرت‏]، روزه بدار.

9- اى عیسى! به راستى که تو باز پرسیده شوى؛ پس همچون من، بر ناتوان رحم آور و بر یتیم ستم مران.

10- اى عیسى! در تنهایى‏ هایى خویش، بر خویشتن زارى کن و به هنگامه ‏هاى نماز، براى نمازگزارى گام بنه و شیرینى ‏هاى گفتارت را با یاد من، به من بشنوان؛ چرا که احسان من با تو نیکو بود.

11- اى عیسى! چه بسیار از مردمانى که آنان را به گناهان پیشین ایشان به نابودى کشاندم و همانا تو را از آن بازداشتم.

12- اى عیسى! با ناتوان نیک رفتارى کن و چشم کم سوى خود را به آسمان برآور و مرا فراخوان که من نزدیک تو هستم و مرا جز به شیون و یگانه اندوهت یاد ننما که مرا هر گاه آن گونه فراخوانى، پاسخت گویم.

13- اى عیسى! تو را آن کس که با نافرمانى از من گردنکشى مى‏ کند نفریبد که روزى مرا مى‏ خورد و دیگرى را پرستش مى ‏کند، آنگاه در سختى از من درخواست مى‏ کند و من او را پاسخ مى‏ گویم و پس آنگاه به شیوه پیشین خویش باز مى‏ گردد، پس آیا بر من گردن فرازى مى‏ کند یا با خشمم مخالف است؟ به ذات خویش سوگند که به گونه‏ اى او را برگیرم که براى او نجاتى نباشد و جز من پناهى نداشته باشد. از آسمان و زمین من به کجا بگریزد؟

14- اى عیسى! به ستم پیشگان بنى اسرائیل بگو: در حالى که دارایى حرام در بر دارید و بت‏ ها در خانه دارید، مرا فرا نخوانید که بى‏ گمان من پیمان بسته‏ ام که هر که مرا خواند پاسخش گویم و اینکه پاسخ گویى به ستم پیشگان را نفرینى بر آنان قرار دهم تا پراکنده گردند.[1]

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم والعن اعدائهم

 

نام کتاب: تحف العقول / ترجمه حسن زاده‏ ص907

نویسنده: ابن شعبه حرانى، حسن بن على‏

مترجم: حسن زاده، صادق‏


[1] ابن شعبه حرانى، حسن بن على، تحف العقول / ترجمه حسن زاده - قم، چاپ: اول، 1382ش.

/ 0 نظر / 9 بازدید