در باب صلوات

: صلوات از خدا آمرزش و رحمت است، و گفته شده: ثنا و ستایش است، و برخى گفته‏ اند: کرامت و بخشندگى است، و اما صلوات فرشتگان همان دعاى آنها است چنان که از ابن عباس نقل شده، و گفته شده: درخواست آنها است از خداى تعالى براى فرو فرستادن رحمت.

15-محمد بن مسلم از یکى از دو امام باقر و صادق علیهما السلام حدیث کند که فرمود: در میزان (و ترازوى اعمال در قیامت) چیزى سنگین ‏تر از صلوات بر محمد و آل محمد صلی الله علیهم اجمعین نیست، و همانا مردى باشد که اعمالش را در میزان گذارند و سبک باشد، پس ثواب صلوات او درآید و آن را در میزان نهد پس به سبب آن سنگین گردد و (بر کفه دیگر) بچربد.

16-حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر که به درگاه خداى عز و جل حاجتى دارد باید به صلوات بر محمد و آلش صلی الله علیه و آله و سلم شروع کند، و سپس حاجت خود را بخواهد، و در آخر هم به صلوات بر محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم  پایان دهد، زیرا که خداى عز و جل کریم ‏تر از آن است که دو طرف (دعا) را بپذیرد، و وسط (دعا) را واگذارد (و به اجابت نرساند) زیرا صلوات بر محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله  محجوب نیست (و بدون برخورد به حجابى بالا رود).

17-عبد السلام بن نعیم گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: من وارد خانه (کعبه) شدم و هیچ دعائى به خاطر نداشتم جز صلوات بر محمد و آل محمد(صلی الله علیه و آله و سلم)؟

فرمود: آگاه باش که هیچ کس مانند تو (در فضیلت و ثواب) از خانه بیرون نیامده است.

18-عبید اللَّه بن عبد اللَّه دهقان گوید: خدمت حضرت رضا علیه السلام شرفیاب شدم، پس آن حضرت به من فرمود: معناى گفتار خداوند چیست؟ (که فرماید:) و یاد کرد نام پروردگارش را پس صلوات بجا آورد « (سوره اعلى آیه 15).

من عرض کردم: یعنى هر زمان نام پروردگارش را به یاد آورد برخاست‏ پس نماز خواند (و صلاة به معناى نماز است)

فرمود: (اگر این طور باشد) پس خدا به حقیقت تکلیفى نابجا و بیرون از طاقت و توانائى کرده است؟

عرض کردم: قربانت پس معناى آن چگونه است؟

فرمود: هر گاه نام پروردگارش را یاد کند بر محمد و آل او صلوات فرستد.

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

توضیح‏

- مجلسى (ره) پس از نقل تفاسیر زیادى که از معصوم علیه السلام و غیر او در تفسیر آیه رسیده که صلاة در آیه «فصلى» را به توحید، و ذکر قلبى، و ذکر زبانى- یعنى اللَّه اکبر-، و نماز در صحرا، و نماز فطر و أضحى، تفسیر کرده ‏اند گوید: منافاتى میانه این روایت و آن روایات نیست، زیرا این نیز یکى از معانى آیه و بطنى از بطون آن می باشد.

19-حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر گاه یکى از شماها نماز بخواند و در نماز خود نام پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) [و آل او] را نبرد، با این نماز به جز راه بهشت می رود (یعنى این نماز او را به بهشت نخواهد برد).

و رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: هر کس که من نزد او نامم برده شود و بر من صلوات نفرستد به دوزخ رود، پس خدایش (از رحمت خود) دور کند. و فرمود (صلی الله علیه و آله): و هر کس که من نزدش نام برده شوم و صلوات (فرستادن) را بر من فراموش کند از راه بهشت به خطا رفته است.

20-و نیز آن حضرت علیه السلام فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرموده است: هر که من نزدش نام برده شوم و فراموش کند که بر من صلوات بفرستد خداوند او را به راهى جز راه بهشت برد.[1]

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم والعن اعدائهم

 

نام کتاب: أصول الکافی / ترجمه مصطفوى‏ ج‏4 ؛ ص251

نویسنده: کلینى، محمد بن یعقوب‏

مترجم: مصطفوى، سید جواد

جامع الاحادیث


[1] کلینى، محمد بن یعقوب، أصول الکافی / ترجمه مصطفوى - تهران، چاپ: اول، 1369 ش.


/ 0 نظر / 99 بازدید