سفارش به پنج چیز


ابو الصلت هروي گويد:

شنيدم از امام رضا عليه السلام كه مي فرمود: خداوند به يكي از پيغمبرانش وحي كرد كه چون بامداد شود اول چيزي را كه پيشت آمد بخور و دومي را پنهان كن و سومي را بپذير و چهارمي را نااميد مكن و از پنجمي بگريز.

حضرت علیه السلام فرمود: چون صبح شد پيغمبر به دنبال كار خود رفت كوه سياه بزرگي پيشش آمد ايستاده و با خود گفت پروردگار من عز و جل فرمود كه اين كوه را بخورم و به حيرت فرورفت سپس به خود آمده و گفت پروردگار من جل جلاله جز بر چيزي كه تواناييش را داشته باشم فرمانم ندهد پس سوي آن كوه روان شد تا آن را بخورد هر چه نزديكتر مي شد كوچكتر مي نمود تا به پاي كوه رسيد آن را لقمه غذايي يافت و خورد لذيذترين غذايي بود كه در عمرش خورده بود سپس از آنجا گذشت و طشتي از طلا يافت با خود گفت پروردگار من عز و جل دستورم داده است كه اين را پنهان كنم پس گودالي براي طشت كند و طشت را در آن نهاد و خاك بر آن ريخت و روانه شد و چون باز پس نگريست ديد كه طشت پيدا است با خود گفت: من ماموريت خود را كه از جانب پروردگار داشتم انجام دادم و روانه شد به ناگاه پرنده اي ديد كه "باز"ش به دنبال است پرنده به دور پيغمبر چرخيدن گرفت با خود گفت پروردگارم به من دستور داد. كه اين را بپذيرم پس آستين خود را گشود و پرنده به درون آستين رفت.

"باز" به پيغمبر عرض كرد شكار مرا كه چند روز است به دنبال آنم از من گرفتي؟

پيغمبر با خود گفت: پروردگار من مرا فرمان داد، كه اين را نوميد نكنم از ران خود پاره گوشتي بريد و به پيش باز انداخت و روان شد كه ناگاه گوشت مردار گنديده كرم افتاده اي ديد و با خود گفت: كه پروردگار من فرمانم داده از اين بگريزم پس از آن گريخت و بازگشت.

پس به خواب ديد گويي به او گفته شد كه ماموريت خود را انجام دادي آيا ميداني چه بود؟

گفت نه،

به او گفته شد: اما كوه صورت خشم بود كه بنده چون خشمناك گردد از عظمت خشم، خود را نبيند و قدر خود نشناسد و چون خويشتن داري كند و قدر خود بشناسد و آتش خشمش فرو نشيند سرانجامش مانند همان لقمه گوارا است كه خوردي و اما طشت آن عمل شايسته است كه چون بنده اي آن را بپوشاند و پنهانش كند خداوند نگذارد جز آنكه آشكارش سازد تا بنده را با آن بيارايد علاوه بر پاداش آخرت كه براي او ذخيره فرموده است و اما پرنده مرديست كه پندي برايت آورد او را و پندش را بپذير و اما باز آن مردي است كه از پي حاجتي به نزد تو آيد نوميدش مكن و اما گوشت گنديده آن غيبت است از آن بگريز.

منبع:الخصال ج۲ ص۲۶۷

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم والعن اعدائهم

/ 0 نظر / 59 بازدید