نجوا هاى خدا، که ستایش او بزرگ باد، با عیسى بن مریم صلوات اللَّه علیه‏- بخش دوم

15- اى عیسى! خیر لذت‏ هایى که پایدار نباشد و زندگى‏ اى که براى دارنده آن پابرجا نباشد، چیست؟

16- اى زاده مریم! چون دیدگانت آنچه را که براى دوستان درستکارم فراهم آورده‏ ام ببیند، دلت آب شود و از اشتیاق به آن جانت برآید، پس منزلگاهى همچون آخرت نباشد که در آن پاکان همسایه همدیگرند و فرشتگان مقرّب بر آنان درآیند و پاکان از هراس‏ هاى روز رستاخیز آسوده ‏اند؛ منزلگاهى است که نعمتش، دگرگون نشود و از بهشتیان زدوده نگردد.

17- اى زاده مریم! با رقابت‏ کنندگان به رقابت برخیز؛ چرا که آن، آرزوى پایداران باشد که جلوه‏ گاهى نیکو است. خوشا بر تو، اى زاده مریم! چنانچه از کوشندگان براى آن باشى، همراه نیاکان خویش، آدم و ابراهیم، به بهشت‏ ها و نعمت‏ هایى درآیى که جایگزینى نجویى و به جایى دیگر درنیایى، من این گونه با پرهیزگاران رفتار کنم.

18- اى عیسى! همراه آن کس که از دوزخ شعله ‏ور و با غل و زنجیر و شکنجه مى‏ گریزد که آسودگى به آن دوزخ راه نیابد و هرگز اندوهى از آن به در نشود، به سوى من بگریز. دوزخ همچون تکه‏ هایى از شب تاریک باشد؛ هر که از آن نجات یابد کامیاب و پیروز شود. دوزخ منزلگاه گردنکشان و سرکشان ستمکار و هر گستاخ درشتخویى است.

19- اى عیسى! [دنیا] براى آن کس که به آن تکیه زده، چه بد منزلگاهى است و سراى ستمگران چه بد جایگاهى است.

به راستى که من تو را [از دنیا] پرهیز مى‏ دهم، پس آگاه باش.

20- اى عیسى! هر کجا که هستى مرا در نظر آور و گواهى ده که همانا من تو را آفریدم و تو بنده من هستى و من تو را صورتگرى کردم و به زمین فرو نشاندم.

21- اى عیسى! خویشتن را از شهوت ‏هاى تباه ساز، پرهیز ده و هر شهوتى را که تو را از من دور دارد وارهان و بدان که بى‏ گمان تو در جایگاه فرستاده‏ اى امین هستى؛ پس، از من پرهیز دار و پروا کن.

22- اى عیسى! من تو را با سخن خویش آفریدم، مریم به فرمان من، تو را به دنیا آورد، روح خود، جبرئیل امین، را که از فرشتگانم بود را به سوى او فرو فرستادم تا تو زنده بر زمین برپا بایستى و گام گذارى، و همه آنها، از علم پیشین من بود.

23- اى عیسى! چون بر تو خشم گرفتم، خشنودى دیگران تو را سودى ندهد و آنگاه که از تو خشنود شدم، خشم خشم گیران بر تو، تو را زیانى نرساند.

24- اى عیسى! مرا در درون خویش یاد کن و در میانه مردم و آشکارا یاد کن تا تو را در میانه کسانى نیکوتر از آدمیان، یاد کنم.

25- اى عیسى! همچون فراخواندن غرق ‏شده ‏اى که فریادرسى ندارد، مرا بخوان.[1]

 

 

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم والعن اعدائهم

 

نام کتاب: تحف العقول / ترجمه حسن زاده‏ ص 911

نویسنده: ابن شعبه حرانى، حسن بن على‏

مترجم: حسن زاده، صادق‏


[1] ابن شعبه حرانى، حسن بن على، تحف العقول / ترجمه حسن زاده - قم، چاپ: اول، 1382ش.

/ 0 نظر / 11 بازدید